آره باز هم منم همون دیوونه ی همیشگی

فدای مهربونی هات چه میکنی با سرنوشت

دلم واست تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت

حال منو اگه بخوای رنگ گلهای قالیه

جای نگاهت بدجوری رو صحن چشمام خالیه

ابرها همه پیش منن اینجا هوا پر از غمه

از غصه هام هرچی بگم باز هم کمه

دیشب دلم گرفته بود رفتم کنار پنجره

فریاد زدم یا تو بیا یا منو پیشت برسون

فدای تو نمیدونی بی تو چه دردی کشیدم

حقیقتو واست بگم به آخر خط رسیدم

رفتی و من تنها شدم با غصه های زندگی

قسمت تو سفر شد و قسمت من آوارگی

نمیدونی چقدر دلم تنگه برای دیدنت

برای مهربونی هات نوازش هات بوسیدنت

به خاطرت مونده یکی همیشه چشم براهته

یه قلب تنها و کبود هلاک یه نگاهته؟

من میدونم همین روزا  عشق من از یادت میره

بعدش خبر میدن که بیا دوستت داره میمیره

روزهات بلنده یا کوتاه دوست شدی اونجا با کسی؟

بیشتر از این منو نزار تو غصه و دلواپسی

یه وقت منو گم نکنی تو دوده و شهر غریب

یه سرزمین غربته با صدتا  نیرنگ و فریب

چادر شب لطیفتو از روت شبا پس نزنی

تنگ بلور آبیتو یه وقت ناغافل نشکنی

اگه واست زحمتی نیس بر سر عهدمون بمون

منم تو رو سپردمت دست خدای مهربون

راستی دیروز بارون اومد منو خیالت تر شدیم

رفتیم تو قلب آسمون با ابرها همسفر شدیم

از وقتی رفتی آسمونمون پر از کبوتره

زخم دلم خوب نشده از وقتی رفتی بدتره

غصه نخور تاتو بیای حال منم این جوریه

سرفه های مکررم مال هوای دوریه

گلدون شمعدونی مون هم عجیب واست دلواپسه

مثل یه پسر بچه ای که بار اوله میره مدرسه

تواز خودت برام بگو بدون من خوش میگذره؟

دلت میخواس میومدم یا تنها رفتی بهتره؟؟

از وقتی رفتی تو چشام فقط شده کاسه ی خون

همش یه چشمم به دره چشم دیگه ام به آسمون

یادت میاد گریه هامو ریختم کنار پنجره؟

داد کشیدم تورو خدا نامه بده یادت نره

یادت میاد خندیدی و گفتی حالا بزار برم

تو رفتی و من تا حالا کنار در منتظرم

امروز دیدم دیگه داری منو فراموش میکنی

فانوس آرزوهامونو داری خاموش میکنی

گفتم واست نامه بدم نگی عجب چه بی وفاست

با اینکه من خوب میدونم جواب نامه با خداست

وقتی تو نیستی چه کنم با این دل بهونه گیر

مگه نگفتم چشاتو از چشم من هیچ وقت نگیر؟

حرف  منو به دل نگیر همش مال غریبیه

تو رفتی من غریب شدم چه دنیای عجیبیه

زودتر بیا بدون تو اینجا واسم جهنمه

دیوارخونمون پر از سایه ی غصه و غمه

تحملی که دادی دیگه داره تموم میشه

مگه نگفتی همه جا مال منی تا همیشه؟

دلم واست شور میزنه این دلو بی خبر نزار

تو رو خدا با خوبی هات رو هیچ دلی اثر نزار

اگه بخوام برات بگم شاید بشه صدتا کتاب

که هر صفحه اش قصه ی چندتا درده و چندتا عذاب

میگم شبا ستاره ها تا میتونن دعات کنن

نورشونو بدرقه ی پاکی خنده هات کنن

یه شب تو پاییز که غمت سر به سر دل میزاره

مجید همون که بیشتر از همه دوست داره

 ۱- مریم حیدرزاده

۲- یه سال گذشت و اون حتی روزش هم یادش نبود! چه دردناک

۳-دلم گرفته